ANITA O'DAY

Δεν ήξερα τίποτα για την Ανίτα (και θέλω να λέω πως αγαπάω τη τζάζ, τρομάρα μου), μέχρι που είδα το ντοκιμαντέρ αυτό εχτές, στις Νύχτες Πρεμιέρας (το καλύτερο ξεκίνημα για κάθε φθινόπωρο) και ενθουσιάστηκα. Η φωνή, η προσωπικότητα, ο ρυθμός. Νομίζω δεν έχω ακούσει κάτι καλύτερο από τη ζωντανή της εκτέλεση στο Sweet Georgia Brown. Μεγαλείο, απλά...
Απέκτησα κι άλλη αγαπημένη λοιπόν!

υ.γ. σ' ευχαριστώ kosmo μου που με παρέσυρες σ' αυτή την προβολή - είχα πολύ καιρό να νιώσω πως τελικά όχι, δεν μου φαίνονται τα πάντα μέτρια στην τέχνη πια

www.anitaoday.com

ΚΟΙΤΑΞΕ ΜΕ

ΜΗΔΕΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΗΛΙΚΟΝ

περιμενω

ειμαι έτοιμος/ 9 Νοεμβρίου/ Παλλάς / Lisa Gerrard

ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΗΣ...

ΑΘΑΝΑΣΙΑ-ΜΑΡΙΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ:
ΜΑΡΣΙΑ
(Το ξέρω ότι δεν είμαι αντικειμενική, αλλά δεν είναι μία κούκλα;)

ΟΙ ΕΥΤΥΧΕΙΣ ΝΟΥΝΟΙ
kotopoulospaniola και divinemitsakos

που είσαι μαρή;

Τέταρτη μέρα εξαφάνισης.
Ελπίζω μόνο να είναι καλά...

ΑΛΟΓΟGATES

ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ.... ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ!!!

«Ποιον να ψηφίσουμε;»
Οι απαντήσεις εκατό χρόνια πριν....

«Με ερωτούν, συγγενείς και φίλοι,ποίον να ψηφίσουν, ως Πρωθυπουργόν, εις τας επερχομένας εκλογάς.Και τους απαντώ: Μην αγχώνεστε: Όποιον κι αν ψηφίσετε, κάποιοι άλλοι θα είναι οι πραγματικοί κυβερνήται…Αφού επιμένετε όμως, προτείνω:

1. Ιδεαλιστικά = Αυτόν που θα σας υποδείξει η συνείδησή σας…

2. Ρομαντικά = Τον πιο όμορφο υποψήφιο…

3. Ρεαλιστικά = Τον ολιγότερο εξηρτημένον από τας Μεγάλας Δυνάμεις…

4. Πρακτικά = Αυτόν που θα λύσει το προσωπικό σας πρόβλημα…

5. Κυνικά = Αυτόν που θα σας εξαγοράσει ακριβότερα...»

ΜΑΞ ΝΟΡΝΤΑΟΥ – « Τα κατά συνθήκην ψεύδη » -1907 !!!...

http://zeus.pi-schools.gr/dimotiko/history_st/math_94_113.pdf

4. Μικρασία: εκστρατεία και καταστροφή
Τουρκία:
ονομάζεται το κράτος που
προκύπτει με τη διάλυση
της Οθωμανικής Αυτοκρα-
τορίας
Σμύρνη:
πόλη στα παράλια της Μι-
κράς Ασίας, με μεγάλο α-
ριθμό ελληνικού πληθυ-
σμού
Σαγγάριος:
ποταμός στο εσωτερικό της
Μικράς Ασίας, κοντά στην
Άγκυρα
Κεμάλ Ατατούρκ:
ο ηγέτης του απελευθερωτι-
κού αγώνα των Τούρκων και
μετέπειτα πρόεδρος της
Τουρκικής Δημοκρατίας
Με το τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου το μέλλον της Οθωμανικής Αυτοκρατορί-
ας είναι αβέβαιο. Οι δυνάμεις της Αντάντ προσανατολίζονται στη δημιουργία μιας μι-
κρής εδαφικά Τουρκίας. Τα μικρασιατικά παράλια τα διεκδικούν η Γαλλία και η Ιταλία
αλλά και η Ελλάδα, με το μεγάλο αριθμό Ελλήνων που ζουν κυρίως στην περιοχή της
Σμύρνης. Τελικά, η Ελλάδα παίρνει εντολή να στείλει στρατό στη Σμύρνη. Στη Συνθήκη
των Σεβρών (1920) κερδίζει τη διοίκηση της περιοχής μέχρις ότου οι κάτοικοί της απο-
φασίσουν αν θα ενωθούν με την Ελλάδα.
Η συμφωνία των Συμμάχων για την κατάληψη και τη διοίκηση της Σμύρνης από τους
Έλληνες αποδεικνύεται προσωρινή. Οι σύμμαχοι διχάζονται ανάμεσα στην Ελλάδα και
την Τουρκία. Η Γαλλία και η Ιταλία προσανατολίζονται σταδιακά στην υποστήριξη της
Τουρκίας, ενώ η θέση της Ελλάδας αποδυναμώνεται.
Η ελληνική πλευρά αποφασίζει, παρά τις παραπάνω εξελίξεις, να προχωρήσει τις πο-
λεμικές επιχειρήσεις στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας. Το καλοκαίρι του 1921 ο ελληνι-
κός στρατός επιτίθεται με στόχο την κατάληψη της Άγκυρας. Η πορεία του όμως ανακό-
πτεται στο Σαγγάριο ποταμό, χωρίς να πετύχει το στόχο του.
Ένα χρόνο μετά, οι τουρκικές δυνάμεις, με ηγέτη τον Κεμάλ, επιτίθενται και αναγκά-
ζουν τα ελληνικά στρατεύματα να υποχωρήσουν προς τα παράλια. Στις 27 Αυγούστου
1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λι-
μάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα.
Χάρτης των κινήσεων του ελληνικού στρατού κατά τη διάρκεια της εκστρα-
τείας στη Μικρά Ασία

ΑΡΑΠΗΣ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ....ΘΛΙΨΗ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ...

το κομμα της μαγκιας

εθνικος υμνος

2007

Ελλαδα 2007.
Λυκαβηττός.
Κίροφ.
Μια γυναίκα με σοβαρό κινητικό πρόβλημα (η μητέρα μου) προσπαθεί να βρει ταξί για να ανέβει στο θέατρο, αφού η τροχαία έχει κλείσει το δρόμο και δεν με αφήνει να την ανεβάσω εγώ με το αυτοκίνητο. Μέσα στα πολλά που άκουσα μέσα στις απεγνωσμένες μου προσπάθειες να τους πείσω να με αφήσουν είναι ότι "δεν είναι υποχρεωμένοι να φροντίσουν το θέμα".
Τέλος παράστασης.
Φυσικά ο δρόμος προς Λυκαβηττό είναι πάλι κλειστός αφού δεν είναι διπλής κυκλοφορίας. Ταξί δεν υπάρχουν επάνω. Η γυναίκα κατεβαίνει μόνη της μέχρι τον περιφερειακό όπου την περιμένω. Σχεδόν κλαίει από τον πόνο και την κούραση στα πόδια της. Όσο την περίμενα μου έκαναν και παρατήρηση που την "άφησα" να πάει σε παράσταση στο Λυκαβηττό αφού έχει πρόβλημα...
2007. Στη χώρα που οι διοργανωτές κάθε εκδήλωσης ακόμα αδιαφορούν για άτομα με ειδικές ανάγκες. Οι αστυνομικοί ολοκληρώνουν το καθήκον τους δέρνοντας φοιτητές/μετανάστες/συνταξιούχους. Οι τροχονόμοι εξαντλούν το καθήκον τους δίνοντας κλήσεις σε παρκαρισμένα αυτοκίνητα έξω από μπουζουκομάγαζα.
Στη χώρα που κάνει έναν άνθρωπο με κινητικές δυσκολίες που επιθυμεί απλά να συνεχίσει να ζει αξιοπρεπώς, να αισθάνεται βάρος.
Ντροπή!

beaute

ΓΟΡΙΛΛΑΣ

Λίγο πριν ζητήσουμε το λογαριασμό, χαρούμενοι μετά από μια χαλαρή - επιτέλους - βραδιά στην πλατεία, ακούμε τις σειρήνες και παρακολουθούμε εμβρόντητοι τα 6 περιπολικά να κυκλώνουν την πλατεία. Ένας αστυνομικός έτρεχε - ταχύτατα πρέπει να πω - πίσω από έναν άνθρωπο τον οποίο και τελικά έφτασε κι έριξε στο δρόμο. Τη συνέχεια δεν την είδαμε γιατί μαζεύτηκε το πλήθος και εμείς έπρεπε να μοιράσουμε τα ρέστα.
Μετά περπατήσαμε μέχρι το αυτοκίνητο μου, που τελικά ήταν το κέντρο των γεγονότων. Αστυνομικοί γύρω του, περαστικοί, η πόρτα του συνοδηγού ανοιχτή, το τζάμι σπασμένο... "Και σου το 'χω πει να μην παρκάρεις σ' αυτόν τον κωλόδρομο", λέει η Μ. Μου το έχει πει, πράγματι, αλλά πάντα λέω πως αφού έχω αστέρι πάνω από το κεφάλι μου και είμαι καλά, κανείς δεν θα πειράξει το δικό μου αυτοκίνητο. Και τι να πάρει, τον Μπαμπάρ ή την αγελάδα της Δέλτα απο την κονσόλα;
Κάποιος αγενής φαφούτης μεσήλικας αστυνομικός μου λέει πως πρέπει να πάω στο τμήμα για κατάθεση, κάποιος εξίσου αγενής με περισσότερα δόντια επαναλαμβάνει το ίδιο, και μετά το απαράλλαχτο απορημένο ύφος μου, αναλαμβάνει να μου εξηγήσει ένας νεότερος και ευγενικός (αλήθεια) αστυνομικός (που εγώ θα συμβούλευα να γίνει κάτι άλλο, κρίμα, και θα έγραφε και στο γυαλί).
Παίρνω τη Ντάνα αγκαζέ, μπαίνουμε στο θερινό πια αυτοκινητάκι μου και πάμε στο τμήμα.
Από την είσοδο ήδη είχα ταχυπαλμία - η αντίδραση είναι αυτόματη. Επιδεικνύοντας εξαιρετικό θάρρος, μπαίνουμε στο ασανσέρ για τον τρίτο. Εκεί, με το που βγαίνουμε στο διάδρομο ακούμε τις πρώτες φωνές. "Γρήγορα! Κουνήσου! Εμπρός! Κάτσε! Σήκω...". Κάτι τέτοια ήταν, εντολές, προσταγές, κάτι που σε πάγωνε γιατί καταλάβαινες αμέσως περί τίνος επρόκειτο...
Στο γραφείο μας υποδέχτηκε κοπελίτσα με πολιτικά και δίπλα, γορίλλας με πολιτικά. Ανθρωποειδές. Ξυρισμένο κεφάλι, ντουλάπα, μπράτσα, τατού, χαλαρό σταυροπόδι, φραπές και τσιγάρο. Βγάζει λογύδριο υπέρ της αστυνομίας. Εμείς δε μιλάμε. Δεν έχω δει τρομακτικότερο πράγμα.
Μας ρωτάνε κάτι λεπτομέρειες για το συμβάν.
Εγώ ζητάω τουαλέτα για να πάρω ανάσα (εκεί;).
Στην τουαλέτα απ' έξω πρέπει να παίρνουν τα δακτυλικά αποτυπώματα, να γδύνουν, να ψάχνουν. Έτσι αισθάνθηκα.
Πίσω στο γραφείο εμφανίστηκαν οι δράστες. Ο ένας κοίταξε το γορίλα με το ΠΙΟ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΜΕΝΟ ΒΛΕΜΜΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΕΙ ΠΟΤΕ. Κι ο γορίλλας είπε ειρωνικά "Δες πως με κοιτάζει. Κάτι μου λέει πως δε με συμπάθησε". Το έλεγε ξανά και ξανά...
Με ρώτησαν αν θα κάνω μήνυση. Είπα όχι. Η κοπελίτσα σα να ξύνισε. Σημείωσε τα στοιχεία μου σ' ένα μπλοκάκι και μου είπε πως τότε δε χρειάζομαι άλλο. Ο γορίλλας χάρηκε που η ασφάλεια μου καλύπτει το τζάμι. Ο ευγενικός νεαρός κατά λάθος μπάτσος έμοιαζε με ντεκόρ στον αριστερό τοίχο.
Βγήκαμε τρέχοντας. Πήραμε βαθιές ανάσες έξω.
Άφησα τη Ντάνα στο σπίτι.
Έκλαιγα ακούγοντας space oddity μέχρι να φτάσω σπίτι.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΙΔΕΕΣ ΤΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΤΕ

1. Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας (Α.Σ.Κ.Ε.)
2. Δημοκρατική Αναγέννηση
3. Δημοκρατική Παγκόσμιος Ελλάς (μόνο σε Α' και Β' Αθηνών)
4. Έλληνες Οικολόγοι
5. Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Β (ΕΑΜ Β)
6. Ένωση Κεντρώων
7. Ενωτική Αντικαπιταλιστική Αριστερά (ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α)
8. Ενωτικό Ριζοσπαστικό Δημοκρατικό Κίνημα (μόνο σε νομό Αιτωλοακαρνανίας)
9. Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα
10. Κόμμα Φιλελεύθερων
11. Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος (ΚΚΕ)
12. Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος (Μαρξιστικό - Λενινιστικό)
13. Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑ.Ο.Σ.)
15. Μαρξιστικό Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Μ-Λ ΚΚΕ)
16. Νέα Δημοκρατία (Ν.Δ.)
17. Νέο Κόμμα Σωτηρίας Χριστιανική Δημοκρατία (μόνο σε Α' Αθηνών και νομό Δράμας)
18. Νέος Φασισμός
19. Οικολόγοι Εναλλακτικοί
20. Οικολόγοι Πράσινοι
21. Όραμα Τοπικά Κοινοβούλια
22. Οργάνωση για την ανασυγκρώτηση του ΚΚΕ (ΟΑΚΚΕ)
23. Οργή Λαού (Ο.ΛΑ) με Δημοψηφίσματα - Άμεση Δημοκρατία
24. Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑ.ΣΟ.Κ)
25. Περιφερειακή Αστική Ανάπτυξη (Π.Α.Α.) (μόνο σε Β' Αθηνών)
26. Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α)
27. Φιλελεύθερη Συμμαχία
28. Φως - Αλήθεια - Δικαιοσύνη

μια μαυροντυμένη προτείνει

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=756794

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ!

Δεν είμαι καθόλου πολιτικοποιημένη. Καθόλου, όμως. Μου προκαλούν απέχθεια όλοι οι πολιτικοί, ειδικά αυτοί με τις μεγάλες κοιλιές... Συνειδητοποίησα πόσο υποκριτές είναι όλοι το 2000, όταν ο Λαλιώτης, ως Υπουργός Δημ.Έργων τότε, και η Μπακογιάννη σφαζόντουσαν για τα δημόσια έργα για την Ολυμπιάδα, αλλά μιλάμε σφαζόντουσαν...Είχε φτάσει και σε προσωπικό επίπεδο, και καλά...Της είχε "βρίσει" τον πατέρα Μητσοτάκη, του έλεγε ότι έχει χτίσει 15 βίλες και 38 πισίνες με τα λεφτά από τις μίζες που πήρε, κλπ. Κι ένα ωραίο βράδυ, στο μαγαζί που δούλευα τότε ως μαγείρισσα, σκάει μύτη μία παρέα για φαγητό που αποτελείτο από μεγαλοεκδότη και τη γυναίκα του, γυναίκα μεγαλοπειχειρηματία με τον άντρα της και...Λαλιώτη και Μπακογιάννη με τα στεφάνια τους, οι οποίοι είχαν κάτσει και δίπλα δίπλα και αστειεύονταν και κάνανε χαριτομενιές και άντε δώσ'του στην υγειά μας και στα κορόιδα τους Έλληνες που μας πιστεύουν! Παιδιά, ήρθε η ώρα να ψηφίσουμε τα μικρά κόμματα. Δε λέω ότι είναι καλύτεροι, ίσως να είναι και πιο επικίνδυνοι επειδή διψούν πολύ για εξουσία και δεν την έχουν αποκτήσει ποτέ. Αλλά, αν μη τι άλλο, πολύ γουστάρω να δω τον Καραμανλή να πρέπει να φιλήσει τα πόδια της Παπαρήγας για να σχηματίσει κυβέρνηση ή τον Παπανδρέου να συζητάει με τον Καρατζαφέρη για το αν θα δώσει το Υπουργείο Πολιτισμού στην Έφη Σαρρή! Τουλάχιστον, αν φτάσουν όλοι στην απόλυτη ξευτίλα, ίσως τελικά μείνουν στη επιφάνεια κάποιοι λίγοι που είναι ευσυνείδητοι κι απαλλαχτούμε από την βρώμα και τη δυσωδία. Γι'αυτό λοιπόν, ψηφίστε τους μικρούς. Αφήστε που πιστεύω ότι αν γίνει Υπουργός Πολιτισμού η Έφη Σαρρή, θα δείξει μεγαλύτερο σεβασμό στην Αρχαία Ολυμπία απ'ότι ο Βουλγαράκης...αν και είχε δίκιο ο άνθρωπος, μόνο κάτι δένδρα κάηκαν...

ΠιΕς: Κάποια στιγμή ο Κ. Στεφανόπουλος είχε φύγει από τη ΝΔ κι είχε φτιάξει ένα κόμμα, το ΔΗΑΝΑ νομίζω. Δεν πήγε καλά στις εκλογές και το διέλυσε. Αφού, πρώτα, επέστρεψε 8 εκ. δρχ. που είχαν περισσέψει από την επιχορήγηση που δίνει στο κράτος στα κόμματα για τον προεκλογικό αγώνα, γιατί όπως είπε σε μία συνέντευξή του μετά από πολλά χρόνια που ήταν πλέον Πρόεδρος της Δημοκρατίας, "δεν ήταν δικά μου τα λεφτά, ήταν του κράτους, έπρεπε να τα επιστρέψω αφού δεν τα χρησιμοποιήσα". Φαντάζομαι ότι θα είχε φάει πολλή μούτζα από τους πολιτικούς-συναδέλφους του.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ:

ΑΝ ΛΕΓΑΜΕ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ (ΟΙ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΕΣ ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ, ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΙ ΤΗΝ ΔΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΟΥΣ) ΟΤΙ ΟΙ ΕΣΤΙΕΣ ΦΩΤΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΕΦΑΛΙΑ ΚΑΙ ΠΟΔΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ-ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ, ΜΗΠΩΣ ΘΑ ΤΙΣ ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑΣΤΕΙΛΛΕΙ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ;

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ...

πάμε πιο πέρα

Περίεργη νύχτα η αποψινή. Πρώτη φορά αισθάνθηκα πως δε φτάνει αυτή η αγάπη. Σα να βαλτώσαμε, σα να μεγαλώσαμε σ' ένα καλοκαίρι μέσα και δεν προλάβαμε να το αφομοιώσουμε. Κουβαλάμε μια θλίψη και είμαστε τόσο τυχεροί που μπορούμε και τη μοιραζόμαστε, αλλά μοιάζουν τα πρόσωπα πιο σκοτεινά. Θυμηθήκαμε τα βράδια σ'εκείνο το μπαρ που όλα έμοιαζαν αλλιώτικα, με τον kosmo μου να παίζει τα γνωστά του διαμάντια σ' ενα μαγαζί που δεν τράβαγε, αλλά δε μας πείραζε. Χορεύαμε. Και πίναμε. Κι ήταν ο χώρος δικός μας. Θυμήθηκα μετά, Κυριακές, να τρώμε βρώμικο στη Χαμοστέρνας με τη φίλη που τώρα δε με θέλει πια, κι εγώ της έκανα το χατήρι να το δεχτώ και δεν της είπα ούτε χρόνια πολλά σήμερα που γιορτάζει. Ούτε τηλέφωνα δεν ήθελα να πάρω. Είπα ψέμματα πως έχασα το κινητό μου για να μη χρειαστεί να απαντήσω ή να μιλήσω.
Αγαπάω το καλοκαίρι, αλλά το φετεινό νομίζω βάλθηκε να μου αλλάξει γνώμη. Πώς φτάσαμε στο Δεκαπενταύγουστο; Δε θυμάμαι τίποτα πέρα από φωτιές και δουλειά.
Λέγαμε λοιπόν με τη frosoula πως χρειάζεται κάτι να μας ταρακουνήσει, αλλά δεν ξέρουμε τι. Μια σκέψη ήταν η δουλειά στην Αφρική, στην Αιθιοπία συγκεκριμένα. Άλλη ήταν η Νότια Ευρώπη, δυτικότερα όμως, Ιβηρική. Στην απότομη προσγείωση λέγαμε απλά πιλάτες από Σεπτέμβρη, 2 φορές τη βδομάδα, για να σφίξουν οι κώλοι και να φύγουν οι τοξίνες.
Το σπίτι, να αυτό είναι. Όταν βρω σπίτι επιτέλους όλα θα είναι καλύτερα. Θα έχω να φτιάξω σπιτικό και οι μαζώξεις θα γίνονται σε καινούργιο σαλόνι, ίσως και να ξαναπαίξουμε κωλοτρυπίδα και δολοφόνο.
Μπορώ γαμώτο να σας δω να γελάτε ξανά; να γελαμε ξανά;
Αλλιώς να φύγουμε, για ένα χρόνο, δυο χρόνια, όσο, αλλά όλοι παρέα, εγώ δεν αντέχω χωρίς.
Κι ας είπε κάποιος πως είμαι "όπου φυσάει ο άνεμος", εγώ ξέρω πως είμαι το ακριβώς αντίθετο. Με την άγκυρα στην άμμο. Να πάμε το βυθό λίγο πιο πέρα όμως. Δέχομαι