Tuesday, 23 September 2008

Κάθε 6'', στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου, ένα παιδί πεθαίνει από την πείνα

ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ – SOS (από τον κατάλογο 2008 της Greenpeace)

Αλλαντικά:

ΑΝΑΝΙΑΔΗ

Γιαούρτια – Επιδόρπια:

Γιαούρτι After School Choco (ΦΑΓΕ)

FruYo γιαούρτι με δημητριακά (ΦΑΓΕ)

Nouvelle, (ΦΑΓΕ)

Caramele (ΦΑΓΕ)

Corn Flakes (Tasty)

Επεξεργασμένες ντομάτες:

Brava Ketchup (Med Foods)


Ζυμαρικά και σάλτσες ζυμαρικών:


La Mediterranea (Γιουριμάκ)

Pasta Italia (Γιουριμάκ)

Μάκβελ Ζυμαρικά (Γιουριμάκ)

Τορτελίνια (ΑΒΕΖ)

Κονσέρβες:

Παλίρροια Βοδινό με αρακά (Παλίρροια)

Παλίρροια Γίγαντες γιαχνί (Παλίρροια)

Παλίρροια Ντολμαδάκια Γιαλαντζί (Παλίρροια)

Παλίρροια Σπετζοφάι (Παλίρροια)

Σπορέλαια – Μαργαρίνες:

Corolla (Κορέ)

Standard Σπορέλαια (Standard)

Union Σογιέλαιο (Παπουτσάνης)

Εύα (Ελληνικές Δημιουργίες)

Μάνα Αραβοσιτέλαιο (Παπουτσάνης)

Μάνα Βαμβακέλαιο (Παπουτσάνης)

Σογιόλα (Κορέ)

Σορίνα (Ελληνικές Δημιουργίες)

Το Λαμπερό (μύλοι Σόγιας)

Σαλάτες – Σάλτσες – Σούπες:

17 Delicatessen Farma ( Olympus Foods)

17 Delicatessen Mustard Sauce ( Olympus Foods)

17 Delicatessen Μελιτζανοσαλάτα ( Olympus Foods)

17 Delicatessen Ρώσικη Σαλάτα ( Olympus Foods)

17 Delicatessen Τυροσαλάτα ( Olympus Foods)

Brava Μουστάρδα (Med Foods)

Chef Grec Τυροσαλάτα (Κούτρας)

Chef Grec Ρώσικη Σαλάτα (Κούτρας)

Chef Grec Ταραμοσαλάτα (Κούτρας)

Chef Grecζατζίκι (Κούτρας)

Delicia Μουστάρδα (Med Foods)

BEM Μελιτζανοσαλάτα (BEM)

BEM Ρώσικη Σαλάτα (BEM)

BEM Ταραμοσαλάτα (BEM)

BEM Τζατζίκι (BEM)

Σοκολάτες – Καραμέλες:
Oscar Σοκολάτες (Oscar)


Παγωτά:

ΑΓΝΟ

Τσιπς – Σνακς:
Cheetos (Tasty)

Doritos (Tasty)

Φουντούνια (Tasty)

Lay ’s (Tasty)

Pitsinia (Tasty)

Ruffles (Tasty)

Tasty Snacks (Tasty)

Tsakiris Chips με αλάτι – πάπρικα (Τσακίρης)

Tsakiris Chips με αλάτι – ρίγανη (Τσακίρης)

Ψωμί – Φρυγανιές:

Ferro Κριτσίνια με σκόρδο (Αθ. Οικ. Αρτοποιία)

Ferro Κριτσίνια με σουσάμι (Αθ. Οικ. Αρτοποιία)




Ακόμα και τα τσιπς του ΤΣΑΚΙΡΗ είναι μέσα :-(((
Φυσικά, δεν έχω βάλει τα κόκκινα προϊόντα (γιατί δεν μπορώ). Αυτά εδώ είναι SOS!!!

Sunday, 21 September 2008

Thursday, 18 September 2008

μα άσε ένα φως ανοιχτό
η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να 'ρθει

Tuesday, 16 September 2008

i kissed a girl - katy perry



mou aresei ayto to saxlotragoudo!!!

Monday, 15 September 2008

ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΣΠΑΝΙΟΛΑ ΚΑΙ ΔΗΛΩΝΩ ΟΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΖΩ ΕΦ'ΟΡΟΥ ΖΩΗΣ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ

Saturday, 13 September 2008

ΖΩΔΙΟ

Σαν Καρκίνος μπορείς να είσαι σίγουρος ότι θα λειτουργήσει και πάλι το παλιό σου κόλπο: Αυτό που πηδάς από το παράθυρο και προσγειώνεσαι σε έναν υπέροχο κήπο με γκαζόν.

Wednesday, 10 September 2008

Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ!

Έκθεση για τον τραγουδιστή και ποιητή Ζακ Μπρελ διοργανώνεται από τις 12 έως τις 19 Σεπτεμβρίου στον Πειραιά με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από το θάνατό του. Η έκθεση στη συνέχεια θα ταξιδέψει και σε άλλες πόλεις της Ευρώπης.

Η έκθεση με τίτλο «Τραγουδώ, επιμένω κι υπογράφω: ονομάζομαι Ζακ Μπρελ» προσπαθεί μέσα από σπάνιες φωτογραφίες, αποσπάσματα από τραγούδια, χειρόγραφα και επιστολές να φωτίσει την πολύπλευρη προσωπικότητα του διάσημου Βέλγου τραγουδιστή.

O Ζακ Μπρελ γεννήθηκε στις 8 Απριλίου 1929. Έζησε έντονα, ακριβώς όπως τραγούδησε. Η ζωή του υπήρξε ένα διαρκές ταξίδι, πάντα σε αρμονία με τα όνειρά του, από τις μελαγχολικές Βρυξέλλες στην πόλη του φωτός, το Παρίσι, όπου έκανε και τη μεγάλη του καριέρα με διάφορες ιδιότητες: ποιητής, συνθέτης, τραγουδιστής, ηθοποιός και σκηνοθέτης.

Στο απόγειο της καριέρας του αποφασίζει να τα εγκαταλείψει όλα για να κάνει το γύρο του κόσμου, να «ταξιδέψει για να δει», όπως έλεγε, με το «Askoy», το αγαπημένο του ιστιοφόρο.

Όταν ανακαλύπτει το μικρό απομονωμένο νησάκι Χίβα Όα στο νησιωτικό σύμπλεγμα του Ειρηνικού Μαρκέσας, αποφασίζει να περάσει εκεί τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Πέντε χρόνια μένει εκεί, μέχρι τον θάνατό του από καρκίνο στις 9 Οκτωβρίου 1978 και θα αφιερώσει τις μέρες του στους ανθρώπους του νησιού. Το μικρό του αεροπλάνο, θα μεταφέρει καθημερινά αρρώστους, φάρμακα και αλληλογραφία.

Αφησε πίσω του πολλά σπουδαία τραγούδια: «Ne me quitte pas», «Amsterdam», «Chanson des vieux amants», «J' arrive», «Ces gens-la», «Au suivant», «Les bourgeois», «Le moribund», «Madeleine», «Mathilde» και άλλα.

Τα τραγούδια του μιλούν για τη ζωή, τον έρωτα, τη φιλία, την ειρήνη, αλλά και το θάνατο, τα γηρατειά, τον πόλεμο, τη θρησκοληψία, τον μικροαστισμό, το φανατισμό. Θα μεταφραστούν και σε άλλες γλώσσες και θα τραγουδηθούν από σπουδαίους καλλιτέχνες.

Ταυτόχρονα με την έκθεση διοργανώνεται και μουσική παράσταση «Jaques Brel: Ne me quitte pas», που θα παρουσιαστεί στις 16 και 17 Σεπεμβρίου στο «Αίθριο των Μουσών» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών σε σκηνοθεσία του Νίκου Μαστοράκη, με την διεθνούς φήμης Ελληνίδα σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου.

Η έκθεση παρουσιάζεται από 12 έως 19 Σεπτεμβρίου 2008 στην Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά (Φίλωνος 29, Κτήριο Παλαιού Ταχυδρομείου.

Tuesday, 2 September 2008

Θεά Ακρίτα

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ είναι μια πολύ αγαπημένη οικογένεια. Είναι ο αγαπημένος μου μπαμπάς, η αγαπημένη μου μαμά, ο αγαπημένος μου αδελφός και στον κάτω όροφο η αγαπημένη μου γιαγιά και ο αγαπημένος μου παππούς.
Τον αγαπημένο μου μπαμπά δεν τον βλέπω ποτέ, γιατί φεύγει το πρωί για τη δουλειά και γυρίζει τα μεσάνυχτα. Δηλαδή κανονικά γυρίζει στις 7.00 μ.μ., αλλά κάνει και πέντε ώρες γύρω γύρω το τετράγωνο μέχρι να βρει να παρκάρει.
Κι όταν έρχεται δεν είναι και πολύ χαρούμενος και καθόλου δεν μοιάζει με τους μπαμπάδες των διαφημίσεων που μπαίνουν μέσα με δωράκια και σοκολάτες και τα παιδιά πηδάνε στην αγκαλιά του κι αυτός γελάει και τα στριφογυρίζει ψηλά. Εμάς λέει: «Άι σιχτίρι, το κωλοκράτος μου μέσα!!» και βροντάει τα κλειδιά στο συρτάρι.
Την αγαπημένη μου μαμά δεν τη βλέπω επίσης, γιατί κι αυτή δουλεύει αλλά έρχεται σπίτι με το λεωφορείο. Και μετά πλένει, σιδερώνει, σφουγγαρίζει, μαγειρεύει και βρίζει τον μπαμπά που δεν πήρε τυρί τριμμένο από το σούπερ μάρκετ. Και δεν μοιάζει καθόλου με τις μαμάδες των διαφημίσεων, γιατί δεν μαγειρεύει βαμμένη ούτε με ψηλοτάκουνα. Κι όταν λερώσουμε το μπλουζάκι με σοκολάτες δεν γελάει χαρούμενη που έχει το σωστό απορρυπαντικό, αλλά μας λέει: «Ε, βέβαια. Άμα έχετε τη δουλάρα!! Άντε βγάλτο, τελείωνε, ΤΕΛΕΙΩΝΕ λέμε, την τύχη μου που στραβώθηκα και τον παντρεύτηκα!!».
Τον αγαπημένο μου αδελφό δεν τον βλέπω ποτέ, γιατί λείπουμε κι οι δυο στο σχολείο και μετά εκείνος πηγαίνει φροντιστήριο και μετά κλείνεται στο δωμάτιό του και μετά ανοίγει το κομπιούτερ του και μετά ψάχνει γυμνές κυρίες και μετά τις βρίσκει και μετά χαίρεται.
Ο μπαμπάς μου, η μαμά μου, ο αδελφός μου κι εγώ είμαστε μια πολύ αγαπημένη οικογένεια και κάθε Κυριακή μεσημέρι κάνουμε ένα πολύ αγαπημένο οικογενειακό τραπέζι κι εκεί έχουμε όλο τον χρόνο να τσακωθούμε μεταξύ μας. Ο μπαμπάς μαλώνει τον αδελφό μου που δεν διαβάζει αρκετά και μετά μαλώνει εμένα που δεν τα τρώω τα παντζάρια. Και μετά η μαμά μαλώνει τον μπαμπά μου γιατί μας μαλώνει, γιατί είναι «αντιπαιδαγωγικό» λέει. Και μετά η μαμά μου μαλώνει τον αδελφό μου που πετάει τα μποξεράκια του στη μοκέτα κι έχει και τη μέση της και μετά μαλώνει εμένα που θέλω να μου πάρουνε κινητό.
Και μου λέει: «Έκανε κι η μύγα κώλο και ζητάει κινητό». Κι εγώ της λέω: «Η Ευαγγελία γιατί έχει κινητό που είναι και 27 μέρες μικρότερη;». Κι η μαμά μου μού λέει: «Δεν με νοιάζει τι κάνει η Ευαγγελία, εμένα με νοιάζει τι κάνει το δικό μου το παιδί». Και φωνάζει και ο μπαμπάς τής λέει: «Τώρα που ουρλιάζεις εσύ, δεν είναι αντιπαιδαγωγικό;» Κι η μαμά τού λέει: «Δεν ουρλιάζω, συζήτηση κάνουμε». Κι ο μπαμπάς μου της λέει: «Ναι, έχεις δίκιο. Μπορεί στο ισόγειο να μη σ’ άκουσαν!». Κι η μαμά του λέει: «Έχε χάρη που είναι τα παιδιά, αλλιώς θα σου /λεγα τώρα!». Και δεν του λέει.
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΚΑΝΕΝΑΣ δεν μιλάει για πολλή ώρα. Κι ακούγονται μόνο τα πιρούνια, τα μαχαίρια κι ο αδελφός μου που κάνει κλάπα κλούπα με τη γλώσσα του. Κι η μαμά τού λέει: «Δεν μπορείς να φας σαν άνθρωπος;» Κι ο αδελφός μου της λέει: «Σαν άνθρωπος τρώω». Κι η μαμά μου του λέει: «Θα σε καλέσουνε σε κάνα σπίτι, ρεζίλι θα γίνουμε». Κι ο μπαμπάς μου της λέει: «Μπορείς να σταματήσεις μία στιγμή, ΜΙΑ, Μ-Ι-Α, αυτό το μπουρ μπουρ μπουρ, μες στ/ αυτί μου;;. Έλεος δηλαδή, ΕΛΕΟΣ, Ε-Λ-Ε-Ο-Σ!». Κι η μαμά μου λέει: «Δεν φτάνει που έχω γίνει χίλια κομμάτια να σας υπηρετώ όλους εδώ μέσα, μια καλή κουβέντα να ακούσω, ΜΙΑ, Μ-Ι-Α». Κι ο μπαμπάς μου της λέει: «Έριξες πολύ αλάτι, λύσσα το /κανες». Κι η μαμά τού λέει: «Ορίστε, εκεί που μας χρωστάγανε, μας πήραν και το βόδι». Κι εγώ ρωτάω: «Πότε είχαμε βόδι και μας το πήρανε;». Κι ο αδελφός μου μού λέει: «Είσαι μαλακισμένο». Κι εγώ βάζω τα κλάματα και λέω: «Με λέει μαλακισμένο». Κι ο μπαμπάς μου του λέει: «Μη λες την αδελφή σου μαλακισμένο». Κι ο αδελφός μου λέει: «Αφού είναι;» Κι η μαμά μου λέει: «Δεν θέλω να ακούω τέτοιες λέξεις εδώ μέσα!». Κι ο αδελφός μου της λέει: «Όταν τις λέει ο μπαμπάς είναι καλά;». Κι η μαμά μου λέει στον μπαμπά μου: «Ορίστε, είδες το παράδειγμα που δίνεις στα ίδια σου τα παιδιά».
Κι ο μπαμπάς μου λέει: «Μια μπουκιά δεν μπορούμε να φαρμακώσουμε σ/αυτό το σπίτι, ΜΙΑ, Μ-Ι-Α». Κι η μαμά μου του λέει: «Τι μπουκιά, εσύ δεν είπες είναι λύσσα; Κι άμα δεν σ/ αρέσει, να πας να σου μαγειρεύει η Βιβή». Κι εγώ λέω: «Ποια είναι η Βιβή». Κι η μαμά λέει: «Ποια είναι η Βιβή, Μανώλη; Πες στο παιδί σου, στο σπλάχνο σου, στην κόρη σου ποια είναι η Βιβή, Μανώλη». Κι ο πατέρας μου λέει: «Η κυρία Βιβή είναι μια εξαίρετη συνάδελφος κι η μάνα σας είναι μια τρελή γυναίκα». Κι η μαμά λέει: «Γι/ αυτό γυρίζουμε μεσάνυχτα, Μανώλη; Επειδή η Βιβή είναι μια εξαίρετη συνάδελφος, Μανώλη;». Κι ο μπαμπάς λέει: «Γυρίζουμε μεσάνυχτα, διότι τα μεσάνυχτα βρίσκουμε να παρκάρουμε. Άντε να δούμε πού θα φτάσει ο πληθωρισμός πια». Κι η μαμά μου του λέει: «Έχε χάρη που είναι τα παιδιά, αλλιώς σου /λεγα εγώ». Κι ο μπαμπάς της λέει: «Τι θα μου /λεγες εσύ;». Κι η μαμά του λέει: «Το δισάκι μου στον ώμο, για τον δρόμο, για τον δρόμο, αυτό θα σου /λεγα εγώ». Κι εγώ λέω: «Έγιν/ η βροχή χαλάζι, δεν με νοιάζει, δεν με νοιάζειειειειει». Κι ο μπαμπάς κι η μαμά μού λένε: «ΣΤΑΜΑΤΑ!!!» και σταματάω. ΚΑΙ ΠΕΦΤΕΙ ΠΑΛΙ μια σιωπή, ντράγκα ντούγκα τα πιρούνια. Κι ο αδελφός μου λέει: «Έφαγα, πάω μέσα». Κι ο μπαμπάς μου του λέει: «Δεν έχει να πας πουθενά. Τώρα τρώμε όλοι μαζί σαν οικογένεια». Κι η μαμά μου του λέει: «Έχει δίκιο ο πατέρας σου, να κάτσεις εκεί που κάθεσαι».
Και καθόμαστε όλοι εκεί που καθόμαστε.

Ελενα Ακρίτα
Νέα του Σαββατοκύριακου

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

Ποτέ δεν ήμουν καλή στα μαθηματικά...αλλά πείτε μου αν κάνω λάθος:
  1. "Καινούργιους φόρους ύψους 4,11 εκ. Ευρώ για να καλυφθεί η τρύπα του προϋπολογισμού, ανακοίνωσε ο Υπουργός Οικονομίας" (ΤΑ ΝΕΑ, 30/8/08)
  2. "Η αγορά καινούργιων μαχητικών αεροπλάνων ύψους 3,5 εκ. Ευρώ θα ολοκληρωθεί μέχρι το 2009" (ΤΑ ΝΕΑ, 30/8/08)
Πρώτη ερώτηση: Αν δεν δώσουμε τα 3,5 εκ για τα...πολύ χρήσιμα μαχητικά, πόσα μένουν για να καλύψουμε την τρύπα του προϋπολογισμού;

Και δεύτερη ερώτηση: υπάρχει κανείς εκεί πάνω, από τους κυβερνώντες, που να ξέρει καλύτερα μαθηματικά από μένα; Μπα! Μάλλον όχι!

Sunday, 31 August 2008

κούβα - street art

Baracoa







La Habana









La Habana (Barrio Chino)







(κάπως γνώριμη η φιγούρα ε;
βλ. τη δουλειά των βραζιλιάνων στο αμαξοστάσιο των τρόλεϊ
απέναντι από το γκάζι
-tip by sox-)






Santiago de Cuba






αφιερωμένο στους καλΛλιτέχνες φίλους μου

Saturday, 30 August 2008

ντροπή μου

και δεν το λέω για να μου πείτε "τσώπα, τσώπα, δεν πειράζει, συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες". το λέω γιατί δεν μου το επιτρέπω -αλλά τώρα πια είναι πολύ αργά ούτως ή άλλως. την πάτησα. ωσάν ανίδεη. ωσάν πρωτάρα. αυτά που κοροϊδεύω. αυτά που λέω στους νεώτερους να αποφεύγουν. τα λάθη που δεν συγχωρούνται. τα λάθη που μένουν για πάντα. θυμάστε τον καλό κύριο Περικλή Ντάλτα, που μας έλεγε ότι αρκεί ένα λάθος για να κόψει μια μετάφραση; ε, το έκανα. φαρδύ πλατύ. σελίδα 43. χωρίς επαλήθευση. χωρίς δεύτερη σκέψη. χωρίς να πονηρευτώ. χωρίς να το μυριστώ. και το γράψαν και οι εφημερίδες! αμέ! εις τους αιώνας των αιώνων. καλά να πάθω. μπας και μάθω. ουφ! δε νιώθω καλύτερα. σκατά.

Saturday, 23 August 2008

ΒΗΜΑGAZINO 17/08/08

ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΗΛΗ Μ'ΑΡΕΣΕΙ-ΔΕ ΜΆΡΕΣΕΙ

"Μ'ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΥ ΜΙΚΡΟΣ ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ Ο ΗΧΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ ΗΤΑΝ Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΤΗ ΓΗ"

πολύ μου άρεσε...

Thursday, 14 August 2008

όταν οι μεταφραγμένοι πάνε για παγωτό

"ωραίο το παγωτό. είναι και δροσιστικό..."
"ναι, αλλά εγώ δεν ζεσταινόμουν τόσο...."
(τόσο ώστε να φάω τρεις μπάλες η γρούνα)

"αμάν, έχω αφήσει ένα πλυντήριο στο σπίτι!"
"λες όταν γυρίσεις να έχει γίνει καφετιέρα;"

ήταν κι άλλα (να 'ταν κι άλλα...)
παρακαλώ συμπληρώστε :-)

Wednesday, 13 August 2008

τελικα τα τερατα δεν εχουν αλλοκοτη μορφη και κερατα, ουτε σουβλερα δοντια

Sunday, 10 August 2008

εικόνες Σαββάτου

"θα προλάβουμε τα μαγαζιά ανοιχτά;" "πάμε, κι αν έχουν κλείσει πάμε για καφέ". είχαν κλείσει. γλυκό και καφέ αντί φαγητού. ποτέ δε λέμε όχι στη γλύκα. και ιστορίες. για αγρίους. που κυκλοφορούν ανάμεσά μας. δίπλα μας, σε όλες τις χώρες του κόσμου, αλλά από άλλο πλανήτη. living is not believing. κι όμως. σαν τους συντάκτες του free. πρώτα ζεις και μετά γράφεις. -θα το γράψουμε το σενάριο-
και μετά πρώτη επίσκεψη. μεσημέρι. η πόρτα ανοίγει και σε υποδέχεται το φως. το αληθινό. χρώματα της ελπίδας και υπόσχεση νέας σελίδας. καλορίζικο! να το χαρείς!

τραμ. παραλιακή. έχω χρόνο, μια ώρα περίπου μέχρι το ραντεβού. είναι έξι παρά. ήλιος καυτός, ζέστη, ιδρώτας. έχω νερό στην τσάντα δροσερό. και φωτογραφική μηχανή. και χρόνο! ναι λοιπόν, θα περπατήσω -πού είσαι pink revolution?
παράλληλα με τις γραμμές του τραμ. άλιμος. summer in the city. summer, and the living is easy. τουρίστας στην πόλη μου. γουστάρω. τη βρίσκω. φωτογραφίζω. τα παιδιά που παίζουν ρακέτες -θέλω κι εγώ-, τον κύριο που κάνει ντους, την παραλία. οικογένειες περιμένουν το τραμ που θα τους πάει πίσω στο σπίτι. θυμάμαι ένα γνωστό μου πριν λίγους μήνες, πατέρα δύο παιδιών, να μου μιλάει αγανακτισμένος για γονείς που λένε ότι δεν έχουν λεφτά για διακοπές. "δε ντρέπονται λίγο;" μου λέει. σκέφτομαι ότι για να πας τα παιδιά σου για μπάνιο θέλει απόφαση, θέλει να ξεκουνήσεις, όχι απαραίτητα και σίγουρα όχι μόνο λεφτά. και ξέρω ότι η χαρά στα πρόσωπα των παιδιών σβήνει την κούραση των γονιών. ο πεζόδρομος σταματά, συνεχίζω παράλληλα με το δρόμο, χάνεται για λίγο η οπτική επαφή με τη θάλασσα. ένα παλιό βαγόνι στις γραμμές. παρατημένο. γεμάτο γκράφιτι. κίνηση. μειωμένη, ο κόσμος έχει φύγει.


διαφήμιση του καζίνο δίπλα στις γραμμές του τραμ. αυτοσχέδιο τσαντίρι παραδίπλα κάτω από τα δέντρα. ραχάτι. για δες τι ανακαλύπτεις με μια βόλτα στην πόλη.


στρίβω δεξιά προς τη θάλασσα και χαζεύω τα αραγμένα καραβάκια στη μαρίνα του αλίμου. ξανά στο δρόμο και ξανά δεξιά λίγο πιο κάτω. στον παραλιακό πεζόδρομο του αλίμου, με την σύγχρονη παιδική χαρά και τις καφετέριες από τη μία, τους μικροπωλητές να ετοιμάζουν την πραμάτεια τους, και τα βραχάκια από την άλλη, με κόσμο στη θάλασσα να κολυμπάει. η παραλιακή περαντζάδα. από τη Μαλεκόν της Αβάνας στη Μαλεκόν του Αλίμου. pas mal! πιο κάτω η παραλία του αλίμου με ελεύθερη είσοδο από τις 6 το πρωί μέχρι τις 12 το βράδυ. γεια σου ρε δήμαρχε! άξιος! και πιο πέρα οργανωμένες παραλίες, με είσοδο και τα όλα τους. και η θάλασσα δελεαστική. λίγος κόσμος πάντως -να ναι το κόστος απαγορευτικό ή έφυγε ο κόσμος; η γεμάτη παραλία του δήμου υποδηλώνει το πρώτο.


συναντάω τη φιλενάδα και γυρνάμε προς τα πίσω. πίσω στη μαλεκόν :-) να πιούμε καφεδάκι δίπλα στη θάλασσα. τα νέα πολλά, έχουμε καιρό να τα πούμε. νυχτώνει και το φεγγάρι, μισό, λαμπυρίζει πάνω στη θάλασσα. κάνουμε μια τελευταία περαντζάδα στη μαλεκόν. είναι τόσο όμορφο το φεγγαράκι καθρεφτίζεται στο νερό και έχουμε πει τόσα πολλά και ωραία που δε θέλω να χαλάσω την όμορφη στιγμή με την ανάμνηση ότι πριν τρεις ώρες, στο ίδιο σημείο, λίγο πριν κάτσουμε για καφέ, στον παραλιακό πεζόδρομο ένα ασθενοφόρο περίμενε τη σορό ενός άτυχου λουόμενου. μάλλον μετανάστης. η αστυνομικός μάταια αναζητούσε τους οικείους του για αναγνώριση. βλέμματα φοβισμένα. σφίξιμο.

λεωφορείο για το σπίτι. διαβάζω τις υπόγειες ιστορίες /16 συγγραφείς-27 σταθμοί: ιστορίες στο μετρό. ξεχωρίζω την ιστορία Ιερά Οδός (Ελαιώνας) της Ελισάβετ Παπαδοπούλου (δεν την ξέρω). συγκινούμαι "... Και μόνο αυτό ήθελε. Να σκύψει να του φιλήσει τα χέρια. Να τα φιλήσει σαν εικονίσματα. Όχι επειδή ήτανε γιος της. Μα επειδή ήταν σαν να πήρε τα μάτια της και τα 'δε. Σαν να είχε τα μάτια του στη θέση των δικών της ματιών όταν κατέβαινε απ' το λεωφορείο κάθε πρωί, πριν την καταπιεί το εργοστάσιο..."
το φεγγάρι χάνεται αχνοκόκκινο όταν φτάνω σπίτι. λάπτοπ στη βεράντα να τα γράψω πριν προλάβω να τα ξεχάσω. η μια μέρα σπρώχνει την άλλη βιαστικά, ο σκληρός μου κάνει νέρα. ωραία δροσιά έχει έξω. έχω την αίσθηση ότι φέτος, τον τελευταίο καιρό, απολαμβάνω την ταράτσα πιο πολύ από άλλες χρονιές. κι ας μην προλαβαίνω πια να κάτσω να πιω καφέ πριν πάω στο γραφείο. ξυπνάω με το ζόρι και τρέχω με βαριά καρδιά στο γραφείο. τι καλά που αύριο είναι κυριακή! αύριο θα πάω για μπάνιο! :-)
καληνύχτες
πι.ες. όμορφη, γεμάτη μέρα.
να θυμάμαι να κάνω βόλτες.