![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7bk_N_eN-WH2QEhrn2zUttfzQNC51K8Mh9Efi6a7mzPfGu5ybr86Xtva4IpStik5W43DvShFqyS_fcnwHhxRDnOZcpVhawlIBf06WMrPO522fitHO2VShqD6MBdkh_khuk4E3rv16eyo/s320/0+063.jpg)
Επέστρεψα από τα Παρίσια. Ωραία ήταν. Κάναμε πολλά από τα κλασικά τουριστικά, όπως Λούβρο, Eurodisney, Βερσαλίες, Bateaux Mouches. Κάναμε και πολλά μη τουριστικά, όπως γήπεδο Paris Saint-Germain-ΑΕΚ (όπου φάγαμε 2 γκολάκια και μας πήγαν όλους τους ΑΕΚτζήδες συνοδεία με άλογα στο γήπεδο όπου ένιωθα λίγο σαν πρόβατο...αλλά πλάκα είχε), αγορά στην Πλατεία Aligre, όπου ήταν γεμάτη τυριά και αλλαντικά και κρέατα και εγώ έπαθα κρίση και ήθελα να τα πάρω ΟΛΑ, μέναμε στο ποταμόπλοιο φίλων και κάθε φορά που ανέβαιναν on board ο καλός μου και ο φίλος του μπάταρε επικίνδυνα...και διάφορα άλλα. Φάγαμε του σκασμού και αν ξανακούσω Έλληνα ζαχαροπλάστη να λέει ότι φτιάχνει εκλέρ και προφιτερόλ θα τον σκοτώσω! Δεν μπορείτε να φανταστείτε για τι γλυκά μιλάμε! Ηδονικά! Κατά τα άλλα, στις μπρασερί πέταγες το τσιγάρο σου κάτω και οι σερβιρόροι πέταγαν χαρτοπετσέτες κι άλλα σκουπιδάκια στο πάτωμα. Και κάτω από τις υπέροχες γέφυρες του Σηκουάνα με τα χρυσοποίκιλτα αγάλματα και τις σκαλιστές πέτρες μένουν οι κλοσάρ. Και στο Cartier Latin σε όλα τα ελληνικά εστιατόρια δουλεύουν Πακιστανοί και Αφρικανοί, που δεν έχω τίποτα με τους ανθρώπους (μη φτάσει κάτι τέτοιο στα αυτιά της αδελφής μου, θα με φάει ζωντανή) αλλά γι'αυτό όλοι οι Γάλλοι νομίζουν ότι οι Έλληνες είμαστε μαύροι σαν κατράμι. Κι επίσης βρήκαμε το μικρό μπουκαλάκι νερό (όχι μόνο Evian, κι άλλες πιο ποταπές μάρκες) από 0,90 στο μίνι μάρκετ της γειτονιάς μέχρι 3,20 σε cafe μέσα στην Gare de Lyon. Και όλοι μάς περνάγανε για Ιταλούς ή Ισπανούς εκτός από μένα που με πέρναγαν για Γαλλίδα έτσι όπως τα μίλαγα φαρσί, μιζαμπλί, μπικουτί...
Σας έχω πει τώρα τελευταία πόσο μου έχετε λείψει;
12 comments:
Και μας μάς έχετε λείψει κοτοπουλοπαριζιανα! άντε να δούμε πότε 8α τα πούμε. Να μου φιλήσεις τα παριζότυρα που αγόρασες!
aaaaaaaaaaaaaaa
koritsaki, ti wraio post!!!
tres joli, je vous en prie!
pires mari kana tyraki na mas tratareis??
na kanoyme pali souper Vaudois san tin alli fora, etsi elafry :)))
----------------
kai mas mas eleipses, ela ligo na se doyme!
εμ, έτσι είναι, πας στα Παρίσια και μέσα στην παραζάλη μπερδεύεις τον Cartier με το Quartier Latin :P
αυτό το "ποταμόπλοιο φίλων" πάντως με αποτελείωσε!!! α πα πα! μέσα στον σηκουάνα κοιμόσουνα δηλαδής; τέλειο!!!
την πλατεία θα την τιμήσω (αναρωτιέμαι αν η αδερφή μου τη γνωρίζει... καθημερινά έχει τυροπανύγυρη ή συγκεκριμένη μέρα;)
επίσης με ενδιαφέρουν τα τιπς για τα εκλέρ και τα προφιτερόλ... και ό,τι άλλο έχετε να προτείνετε :) αναμένω μέιλ ως το τέλος της εβδομάδος οπότε και αναχωρώ.
πι.ες. ωραία τσάντα μαντάμ!
Ούτε ένα εκλεράκι, ούτε ένα κομματάκι τυρί... Μόνο ένα ξεπουπουλιασμένο κοτόπουλο με τ' αυτιά και το φιόγκο της Μίνι Μάους. Τι "άνοστη" φωτογραφία...
Λάμπεις πάντως στη φωτό Κοτώ μας και μακάρι να λάμπεις πάντα έτσι. Κρίμα που δεν μπορέσαμε να σε δούμε το βράδυ που γύρισες. Πολλά φιλιά και αγάπη σε σένα και στον Κόκορα (παστιτσάδο).
Υ.Γ. Θά 'σκαγες αν δεν ανέφερες τα δύο γκολάκια της Παρί. Πάρε κι εσύ το γκολάκι του ΠΑΟ (κι από γκάφα του Ανατολάκη σου!) για να μάθεις ;)
Τώρα που το ξαναπρόσεξα:
"...φάγαΜΕ 2 γκολάκια", "ΜΑΣ πήγαν όλους τους ΑΕΚτζήδες"!!!
Μήπως θέλεις να μας πεις κάτι (πολύ ευχάριστο);
aspastike tin omada toy antroy tis... pa pa pa! tsampa o feminismos!!
Λοιπόν, εξακολουθώ να είμαι γαύρος (δυστυχώς...), απλά πάνω στη ροή του λόγου μίλαγα στο πληθυντικό.
Τυράκια έφερα, αλλά τα έφαγα ήδη. Σόρυ...
Προς unapatatras: ακολουθεί μέιλ με λεπτομέριες.
Γεια σου γαλ(λ)οπούλα! Καλώς μας φτάσατε με τον καλό σου και να είστε γεροί να ξαναπάτε και αλλού και πολλές φορές.
Κι αν θες να ξέρεις κι εμένα με περνάνε για Γάλλο, λαμπατέρ, καλοριφέρ!
Μας λείπεις πολύ και το σπίτι είναι άδειο χωρίς εσένα (ωχ, σόρυ, λάθος ατάκα αντέγραψα...)
Εβίνιους said: Ρενάκι μας λείπεις πολύ και θέλουμε να σε δούμε!
Γαμώτη μου, μη λέτε τέτοια, γιατί με πιάνουν λίγο δάκρυα στα μάτια...Παλιο-εβίνιους!
Εμένα πάλι ο τίλος αυτού του post μου θυμίζει το ευρω-τραγούδι της Γαρμπής "Ελλάδα, χώρα του φωτός" (ή κ του φο-τοστ, όπως λένε στη Γαλλία το ψεύτικο τοστ). Επίσης, καθόλου δεν εγκρίνω, ένα μικρό κ άβγαλτο κορίτσι του χωριού να πηγαίνει στα Παρίσια με 2 μαντραχαλαίους, να κοιμάται στα ποταμόπλοια κ να τρέχει στα γήπεδα. Αν αναλογιστούμε δε ότι το αθώο μας κοτόπουλο έχει μπλέξει με έναν βαρώνο της νύχτας, όλο αυτό μου θυμίζει εμπόριο λευκής σαρκός. Νομίζω ότι πρέπει να επέμβει η κυρία Νικολούλη, παρακαλώ πολύ όποιος έχει το τηλέφωνό της να την ειδοποιήσει.
Εσύ να μην ανακατεύεσαι στα οικογενειακά μου. Τον είδα τον Βαρώνο, τον ήθελα και τον πήρα. Α! Κουμάντο στους τίτλους ευγενίας μας θα μας κάνεις;
Post a Comment