ένα κοριτσάκι. Αυτό το κοριτσάκι ήθελε "όταν μεγαλώσει να βοηθάει τον κόσμο". Σπούδασε νομικά και ενώ είχε έτοιμο γραφείο από τον πατέρα της, το απαρνήθηκε. Μπήκε σε έναν μεγάλο και γνωστό οργανισμό που προσφέρει ανθρωπιστική βοήθεια. Πήγε να δουλέψει σε κάτι ωραίες εξωτικές χώρες, σε χώρα που αντάρτες απαγάγουν ανθρώπους για λεφτά ή απλά για να τους σκοτώσουν, σε χώρα που οι βομβιστές αυτοκτονίας μπαίνουν σε ένα εστιατόριο, φωνάζουν "Ο Αλλάχ είναι μεγάλος" και πυροδοτούν τη βόμβα, σε χώρα που αν οι γυναίκες δεν έχουν κάνει κλειτοριδεκτομή θεωρούνται "μολυσμένες" και όπου το 40% του πληθυσμού έχει Έιτζ. Έχει κάνει μπάνιο σε ποτάμι που επέπλεαν πτώματα, την έχουν απειλήσει με χειροβομβίδα, έχει δει στρατιώτη να πυροβολεί ένα 8χρονο στο κεφάλι. Μετά ήρθε πίσω στην πατρίδα της και προσπάθησε να βρει μία δουλειά που να της αρέσει. Βρήκε μία δουλειά με καλές απολαβές, στην οποία όμως δεν κάνει αυτό που θέλει. Και προσπαθεί να βρει δουλειά σε αυτόν το μεγάλο και γνωστό οργανισμό που προσφέρει ανθρωπιστική βοήθεια και για τον οποίο δούλεψε σε όλες αυτές τις εξωτικές χώρες, γιατί είναι σίγουρη ότι εκεί μπορεί να προσφέρει πολλά. Αλλά, δεν την προσλαμβάνουν. Μάλλον επειδή δεν είναι ικανοποιητικό το βιογραφικό της...Ή μάλλον επειδή ο υπεύθυνος προτιμά να προσλάβει την ξαδέλφη του κουμπάρου του γιου του τάδε πολιτικού, που είναι 22 χρονών κι έχει τεράάάστια εμπειρία σε αυτά τα θέματα...Και το κοριτσάκι της ιστορίας μας έχει πρόταση από διεθνή οργανισμό να πάει για ένα χρόνο στη Γενεύη να δουλέψει (και να βγάζει τα μαλλιά της κεφαλής της. Αλλά δε θέλει να πάει, γιατί θέλει να μείνει στην Ελλάδα και γιατί θέλει να προσφέρει από την Ελλάδα κι όχι από τη Γενεύη...
Εγώ, τώρα, γιατί θέλω να πάω και να δείρω τον υπεύθυνο του μεγάλου και γνωστού οργανισμού; Ε; Γιατί;
Εγώ, τώρα, γιατί θέλω να πάω και να δείρω τον υπεύθυνο του μεγάλου και γνωστού οργανισμού; Ε; Γιατί;





