Wednesday, 7 May 2008


ΜΟΥ ΕΧΕΤΕ ΛΕΙΨΕΙ, ΓΑΜΩΤΗΜΟΥ!

Friday, 2 May 2008

little things




Theres so many things that we miss in our everyday lives
Were so busy hustling, bustling chasing far away dreams
We forget the little things
Like blue skies, green eyes and our babies growing
Like rainbows, fresh snow and the smell of summer
We forget to live.

Give us eyes like children so we live each day as others
Were so sure we know so much that we forget to listen
Then we wander freckle faced
Like cheep thrills bad spill and constant consumption
Like tv, cds and cars that speak our names
We forget to live.

Theres so many things that we miss in our everyday lives
Were so busy hustling, bustling chasing far away dreams
We forget the little things
Like blue skies, green eyes and our babies growing
Like rainbows, fresh snow and the smell of summer
We forget to live.


lamb

Thursday, 1 May 2008

ΒΙ-1

Με λένε Μπι, από το Βαρβάρα, είμαι 23 ετών, ζω στα νότια προάστεια της Αθήνας και λατρεύω τη ζωή μου. Λατρεύω εμένα και τις φίλες μου, τα μαλλιά μου που ποτέ δε με πρόδωσαν και φυσικά την επιθυμία των αρσενικών να με κάνουν ευτυχισμένη. Πολλές φορές σκέφτομαι ότι θα ήθελα να είμαι σαν τη Μαίρη, τη γειτόνισσά μου που έχει πολύ μεγάλη θέση στο γραφείο διασύνδεσης και επιχορηγήσεων ευρωπαϊκών κονδυλίων ή κάπως έτσι τέλος πάντων, γιατί όλοι στη γειτονιά λένε πόσο έξυπνη και πετυχημένη είναι. Σε μένα, όμως, λένε πάντα για τα μαλλιά μου. Τη Μαίρη, βέβαια, κάπως τη λυπάμαι γιατί φαίνεται συνέχεια νευριασμένη. Αυτό που λένε από τα νεύρα, μου σηκώθηκαν τα μαλλιά; Έτσι ακριβώς είναι συνέχεια. Άσε που νύχτα φεύγει, νύχτα έρχεται. Πολλές φορές λέμε καλημέρα το ξημέρωμα, όταν γυρνάω από τα μπουζούκια και η Μαίρη μπαίνει στο πανάκριβο αυτοκίνητό της να πάει στη δουλειά της. Εμένα, ένα πιο ακριβό αυτοκίνητο μ’ έχει μόλις αφήσει σπίτι (χιχιχι). Και δε χρειάζεται να πληρώνω και τα σέρβις του!

ΤΟ ΤΕΤΡΑΠΟΔΟΛΟΓΕΙΝ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ ΤΗΝ ΠΟΠΗ ΤΟΥ

Έφυγε τη Δευτέρα του Πάσχα από κοντά μας η πολύτιμη και αξέχαστη φίλη και συναγωνίστρια Πόπη Μπάκα.


Πολύτιμη γιατί; Γιατί αφιέρωσε ένα μεγάλο κομμάτι από την προσωπική και οικογενειακή της ζωή για ζητήματα φυσικού περιβάλλοντος και της αδέσποτης τετράποδης πανίδας των αστικών μας κέντρων. Ακούραστη ερευνήτρια, με προσωπικές συναντήσεις, φιλικές επαφές και διασταύρωση στοιχείων θεμελίωνε τις περιβαλλοντικές της αναζητήσεις. Διαλλακτική, μειλίχια και φιλική αλλά και όταν χρειαζόταν ανυποχώρητη από βαθιά αίσθηση του δίκαιου αγώνα της. Συγκρούστηκε με οργανωμένα συμφέροντα, διώχθηκε και αγωνίστηκε δικαστικά. Δεν έχασε ποτέ το θάρρος της, ούτε την πίστη της και απέρριψε συμβιβασμούς οσάκις της προτάθηκαν.



Αξέχαστη γιατί; Γιατί η Πόπη μας με το παράδειγμά της νεύρωνε τα ενδιαφέροντα του πολίτη και τον έκανε ενεργό. Συστράτευε. Κινητοποιούσε. Και πάντα με το χαμόγελο και την ανοχή. Συγγραφικό επιστέγασμα της δράσης της ήταν το βιβλίο της «Παράνομη διακίνηση κατοικιδίων ζώων. Αμερική – Ευρώπη - Ελλάδα» που εκδόθηκε το 2005 από την Ευώνυμο Οικολογική Βιβλιοθήκη. Εξάλλου ένας τεράστιος όγκος ερευνητικού υλικού για τις μαζικές και παράνομες εξαγωγές αδέσποτων τετραπόδων από τη χώρα μας, περιμένει την αξιοποίησή του από τον όποιο ενδιαφερόμενο.



Αυτή τη συγκινητική σταυροφορία της Πόπης μας διέκοψε η επώδυνη ασθένεια που της επιτέθηκε πριν από μήνες και από τον περασμένο Αύγουστο και μετά αποκαλύφθηκε σε μας τους φίλους της ένας ακόμα ποιοτικός προσδιορισμός του χαρακτήρα της. Το ψυχικό της μεγαλείο και η υψηλή αξιοπρέπειά της. Βάσταξε με δύναμη ψυχής τις ταλαιπωρίες από την σύγκρουσή της με την αρρώστια. Κι όπως μέχρι εκείνη τη στιγμή αισιοδοξούσε για τα πάντα έτσι και τώρα απάλυνε τις επιπτώσεις της ύπουλης ασθένειάς της, παρέλειπε τα δυσάρεστα, αποσιωπούσε τον πόνο και αναδεικνυόταν σε ήρωα τραγικό μιας χαμένης από καιρό μάχης. Κι αυτός ο ηρωισμός ήταν που αναπτέρωνε και το ηθικό του αγαπημένου της Σπύρου και των πολυαγαπημένων της γιων και ανατροφοδοτούνταν από την αμέριστη και υποδειγματική συμπαράσταση του ανδρικού πληθυσμού στο οικογενειακό της περιβάλλον.



Η Πόπη θα λείψει από όλους τους δικούς της, από εμάς στο Τετραποδολογείν αλλά και από όσους είναι πρόθυμοι να πάρουν τη σκυτάλη από τα ζεστά της χέρια και να συνεχίσουν το τρέξιμο, όπως εκείνη θα επιθυμούσε. Εμείς της υποσχόμαστε ότι θα συνεχίσουμε τον τίμιο αγώνα της προκειμένου να κάνουμε γνωστά στους παροικούντες τη ζωοφιλική Ιερουσαλήμ όσα δεν πρόλαβε εκείνη να αποκαλύψει χτυπημένη από τη νόσο.



Στο καλό Πόπη μας. Στο καλό.

Wednesday, 30 April 2008

ΣΚΥΛΟ-ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η Μάγια, η σκυλίτσα-μασκότ του Κάστρου, είναι πολύ γλυκιά και αγαπησιάρα. Κυκλοφορεί μέσα στο Κάστρο λες και είναι η αφέντρα του: περνάει από όλα τα μαγαζιά, κάθεται στις πόρτες τους, ξαπλώνει ανάσκελα για χάδια στους περαστικούς και φυσικά τσιμπάει μεζέδες από όλες τις ταβέρνες. Επίσης, είναι καλή φιλενάδα του Αραφάτ (του σκύλου μου). Τον χειμώνα, λόγω κρύου και βροχής, την βάζαμε μέσα στο σπίτι να κοιμάται. Μία μέρα, αποφάσισε ότι θέλει να γίνει μάνα. Βρήκε ένα ωραίο τροφαντό και μαλλιαρό αρσενικό και έμεινε έγκυος. (ο Αραφάτ είναι στειρωμένος και δεν της καθότανε!). Φούσκωνε, λοιπόν, μέρα με τη μέρα, και ένα ωραίο πρωί άρχισε να έχει τα συμπτώματα ότι είναι έτοιμη να γεννήσει. Της φτιάξαμε μία ωραία φωλιά στην αυλή μας και φύγαμε να πάμε στις δουλειές μας. Γυρίσαμε κατά τις 12 το βράδυ και κουτάβια πουθενά. Είπαμε ότι μάλλον κάναμε λάθος και τη βάλαμε μέσα στο σπίτι, γιατί έκανε κρύο...Μέσα σε μία ώρα, είχε γεννήσει μέσα στο σπίτι, στη γνωστή της θέση, δίπλα στην είσοδο του σπιτιού. Γιατί η κυρία Μάγια δεν ήθελε να γεννήσει στην αυλή, ήθελε να γεννήσει μέσα στο σπίτι! Και είχε και θεατές: 2 ανθρώπους, 1 γάτο, τον Μήτσο, και τον Αραφάτ. Γέννησε 9 ποντίκια...ωχ, λάθος, κουτάβια εννοούσα, αλλά έμοιαζαν σαν ποντίκια! Η ισορροπία του σπιτιού άλλαξε από εκείνη τη μέρα: Υπήρχαν 10 σκυλιά (το ένα κουτάβι δεν τα κατάφερε και πέθανε) 1 γάτος και 2 άνθρωποι. Νομίζω ότι κατά καιρούς μαζεύονται και συνωμοτούν για να μας διώξουν από το σπίτι και να το κρατήσουν για πάρτη τους. Έχουν την πλειοψηφία, πλέον!

Τα καλά νέα είναι ότι από τα 8 κουτάβια, έχουν βρει σπίτια τα 7: 4 θα πάνε σε σπίτια με αυλές και παιδιά, 2 θα πάνε σε ένα τσοπάνη για τα πρόβατα και ένα θα πάει...στην Ελβετία σε κάτι φίλες μας εκεί. Η "Ελβετίδα" θα έρχεται κάθε χρόνο και θα φέρνει σοκολάτες δώρο στα αδέλφια της, και τα τσοπανόσκυλα θα της δίνουν να παίρνει μαζί της στην Ελβετία τυριά, γιαούρτι, αρνιά...

Ήταν ωραία εμπειρία...να βλέπεις το θαύμα της φύσης σε όλο του το μεγαλείο: μία σκύλα να γεννάει 9 κουτάβια, χωρίς να της έχει πει κανείς τι πρέπει να κάνει...Σε κανά μήνα, όμως, πάει για στείρωση!

Sunday, 27 April 2008

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΠΑΣΧΑΣ!

Tuesday, 22 April 2008

Sunday, 20 April 2008

grand succes

την είχα βάλει από καιρό στο μάτι αυτή την ταμπέλα,
τη φωτογράφισα και σας την αφιερώνω


Saturday, 19 April 2008

"Να αγαπάς την ευθύνη,

Να λες εγώ, εγώ

μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης.

Αν δεν σωθεί, εγώ φταίω."


Νίκος καζαντζάκης

Sunday, 13 April 2008

αντίο αντί

ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΣΚΟΤΩΝΕΙ

ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΕΚΑ

από τις ιστορίες μέχρι τις ερμηνείες, από τη μουσική μέχρι τη σκηνοθεσία, από την κίνηση μέχρι τις φωνές των ηθοποιών, μια παράσταση που σε κάνει κομμάτια. το δώμα στο θέατρο του νέου κόσμου ασφυκτικά γεμάτο ανθρώπους και συναίσθημα και όνειρα και πίκρα και ντροπή. από το σαξόφωνο που έπαιζε πάνω στο my funny valentine ζωντανά ενώ έψαχνα να βρω τη θέση μου άρχισα να νιώθω κάπως, κι ύστερα τα φώτα έσβησαν κι ακούστηκαν οι πρώτες νότες στέρεο νόβα. δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί από εκείνη τη στιγμή, πριν καλά καλά ξεκινήσει η παράσταση εγώ βούρκωσα, αλλά δε σταμάτησα να κλαίω μέχρι που τελείωσε... ήθελα να ζητήσω συγγνώμη. σ' αυτά τα παιδιά και στα εκατομμύρια των ανθρώπων που έρχονται στην Ελλάδα για να δουλέψουν και να ζήσουν και τους φερόμαστε έτσι. David, Kris, Enke ευχαριστώ για τη γροθιά στο στομάχι.

Friday, 4 April 2008

Tuesday, 1 April 2008

Η miaarkoudapoutineleganbetty ΤΑ ΛΕΕΙ ΞΑΝΑ ΟΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ (Μπέτυ μου πάλι με κάλυψες)

@ Σεβασμιώτατε:

Στο όνομα της Δημοκρατίας, την οποία διαρκώς επικαλείσθε, εσfαλμένα έχετε αντιληφθεί ότι δικαιούσθε να διατυπώνετε κάθε σκέψη σας και να την προπαγανδίζετε δημόσια, όταν αυτή είναι ή ύβρις (όπως οι δηλώσεις του Άνθιμου με τον οποίο συμπλέετε περί "πορνείας") ή όταν στρέφεται κατά βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνανθρώπων μας π.χ. ομοφυλόφιλων. Με τα κηρύγματα μίσους σας (εσείς που υποτίθεται ότι δικακονείτε τον Χριστό και διδάσκετε την Αγάπη!) από το δημόσιο βήμα που σας παραχωρείται, συντελείτε - με ασύγγνωστη επιπολαιότητα - στην μετατόπιση πλήθους ανθρώπων σε ακραίες θέσεις με βέβαια θύματα, αύριο, εκπροσώπους των κοινοτήτων τους.

Αντί να προπαγανδίζετε την Αγάπη, την ανοχή, τον σεβασμό για κάθε έναν διαφορετικό από εσάς, τη συμπόνοια για τον συνάνθρωπο, δηλητηριάζετε με κάθε σας δήλωση τις ψυχές εκατοντάδων ανθρώπων και καταστρώνετε τη δική σας "τελική λύση".

Ασχοληθείτε με τα "τυχερά" του κατώτερου και άνώτερου κλήρου, με τους παπάδες που παίζουν "ομπρελιές" στα νεκροταφείο και τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα αρπάξει τον "πελάτη" - τον δύστυχο δηλαδή που κλαίει τον νεκρό του και θέλει να τελέσει ένα τρισάγιο -, ασχοληθείτε με τους υπευθύνους των Ναών που σου "σκηνοθετούν" την τελετή του μυστηρίου ανάλογα με την οικονομική ευρωστία σου, ασχοληθείτε με τα σκάνδαλα στους κόλπους της Εκκλησίας (σεξουαλικά και οικονομικά) και δώστε μας από το blog σας πειστικές απαντήσεις για όσους Μητροπολίτες παραπέμφηκαν στα Συνοδικά σας Δικαστήρια.

Αφήστε τα κηρύγματα μίσους.

Χτες ο Άνθιμος προέβη σε νέα δήλωση: Κάθε ομοφυλόφιλος είναι ικανός για την τέλεση πολλών εγκλημάτων. Σε ποιες στατιστικές βασίζεται? Σε ποιες μελέτες? Μπορεί να μας παραπέμψει σε σχετική βιβλιογραφία? Η ομοφυλοφιλία δηλαδή οφείλεται σε σάπιο DNA? Και τότε γιατί οι φυλακές είναι γεμάτες από ετεοφυλόφιλους? Γιατί σε παγκόσμιο επίπεδο όσοι παιδεραστές συνελήφθησαν ήταν ετεροφυλόφιλοι? Από ομοφυλόφιλους, που αποτελούν κοινωνική μειονότητα, συντηρείται η παγκόσμια και εξόχως κερδοφόρα βιομηχανία πορνό και σεξοτουρισμού? Ή μήπως από αυτούς συντηρείται το άθλιο σύγχρνο δουλεμπόριο χιλιάδων απελπισμένων νέων γυναικών από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες?

Θα μας δώσετε απαντήσεις γι αυτά? Είμαι σίγουρη πως όχι.
Γι αυτό και θα εξακολουθήσω να πιστεύω και να προσεύχομαι στον Θεό, στον δικό μου Θεό, και να οργίζομαι κάθε φορά που βλέπω ρασοφόρο να χύνει χολή και να ξερνάει δηλητήριο από τηλεοράσεως, κατακεραυνώνοντας τους "ανώμαλους" συνανθρώπους μου, στην απέλπιδα προσπάθειά του να τεκμηριώσει με παραπομπές στην Καινή Διαθήκη τις διαφωνίες (εν προκειμένω με το να συμπεριληφθούν στο σύμφωνο συμβίωσης οι ομοφυλόφιλοι), αποκρύπτοντας ΕΠΙΜΕΛΩΣ πως ο βασικός λόγος της διαφωνίας του είναι πως ο "Οίκος του Θεού" και ο ίδιος ως υπηρέτης του χάνει πελάτες....